نقش‌های اندکی در زندگی به اندازۀ پدرومادر بودن بی‌رحمانه تداوم دارند. پیش از بچه‌دارشدن اغلب ما خودمان را صبور، مهربان و اهل مدارا می‌دانیم.
کد خبر: ۹۰۶۲۴
تاریخ انتشار: ۰۰ : ۱۴ - ۱۹ بهمن ۱۳۹۷

به گزارش تیترشهر؛ اما فقط چند سال بچه‌داری این توهمات را از بین می‌برد و ما خود را عریان می‌بینیم: اهل خشونت، عصبانی و چیز‌هایی که حتی فکرش را هم نمی‌کنید. بسیاری از والدین عشق و نفرت توأمان به فرزندشان را تجربه می‌کنند، اما همواره سعی در انکار آن دارند. آگاهی از این احساس دردناک است اگرچه گاهی کارکرد‌هایی نیز دارد.

 
چرا گاهی از فرزند خود متنفر می‌شویم؟
 
ایان| ادوارد ماریوت، یک زمین بازیِ بیرون‌شهری در یک روز سرد زمستانی. مردی سی ساله با کلاه، کت چرمی و شال‌گردن با نگاهی بی‌روح در چشمانش کودکی را بر روی تاب هل می‌دهد. در منظرۀ کوه دوقلو‌ها در حال دویدن به دنبال یکدیگرند. مادر آن‌ها با بی‌قراری پایین‌تر ایستاده است، چشمانش آن‌ها را دنبال کرده و به آن‌ها امرو نهی می‌کند؛ صدایش با اضطراب بلندتر می‌شود. نگاهی به اطراف می‌اندازم و تنها یک فرد بزرگسال می‌بینم که لبخند بر لب دارد، اما بعد متوجه می‌شوم که در حال صحبت کردن با دوستش است؛ کودکانشان در دوردست با چوب در حال مبارزه با یکدیگرند.

هیچ نکتۀ خاصی در این منظره به چشم نمی‌آید. می‌توانست هر روزی از هفته در هر شهری باشد. هیچ چیز پنهانی دربارۀ این طرز فکر والدین وجود ندارد که مخفیانه آرزو دارند هرجای دیگری بودند به جز آن زمین بازی، و اینکه شاید به دوستان بی‌فرزندشان حسادت می‌کردند؛ حتی در طول شب‌های بی‌خوابی یا پس از مشاجره‌ای با یک نوجوان سرکش به این می‌اندیشند که اصلاً چرا بچه دارند.
 
چیزی که مشخصۀ زمانۀ ما است این است که تعداد کمی از والدین – هنوز حتی هنوز در عصر پسافرویدی – آشکارا به دوسوگرایی ۱ خود نسبت به فرزندانشان اعتراف می‌کنند. در زمانه‌ای که هیچ چیزی –از سکس گرفته تا پول- هرچند کوچک، ناشناخته باقی نمانده است، دوسوگرایی بودن مربوط به والدین یکی از آخرین تابو‌ها است؛ و در عین حال واقعیت دوسوگرایی بودن مربوط به والدین، حقیقتی است به کهن‌سالی خود اساطیر.
 
به این موضوع بیاندیشید که چند افسانه با کودکانی آغاز شده است که توسط والدینشان از خانه رانده شده‌اند، چه مانند داستان برادران گریم، «برادر و خواهر»، مجبور به این کار شده باشند؛ و چه مانند هنسل و گرتل که در جایی رها شده بودند و نمی‌توانستند راه خانۀ خود را بیابند.
 
سرنوشت کودکان بزرگ‌تر، اغلب نوجوانان، معمولاً دشوارتر است: ملکۀ حسود در داستان «سفیدبرفی» دستور قتل دخترخواندۀ خود را می‌دهد؛ و در داستان «سه زبان» برادران گریم، شاه که از فرزند خود، که با خواسته‌هایش مخالفت می‌کند، ناامید می‌شود، نهایتاً او را بیرون کرده و به خدمتکارانش دستور قتل او را می‌دهد. خوب است به داستان سوءاستفادۀ نامادری بدجنس نیز در این‌جا اشاره‌ای کنیم: چنین به نظر می‌رسد که کودک به طور غریزی متوجه می‌شود که مادر او (و درواقع پدر او) گاهی می‌توانند احساسات خصمانه‌ای نسبت به او داشته باشند، اما بهتر است که این بی‌رحمی در شخصیت نامادری جای گیرد، که در نتیجۀ آن می‌تواند به یک پایان خونین منجر شود.

اشعار کودکانه هم به نحو مشابهی والدین را مطمئن می‌کنند که هیچ چیز جدیدی دربارۀ احساسات بی‌رحمانه – به جای احساسات همیشه محبت‌آمیز- نسبت به کودکانشان وجود ندارد؛ و درواقع کدام پدر و مادری –که خوابشان را کودک مبتلا به دل‌پیچه بر هم زده- هستند که مقداری از آسودگی در این کار نیابند که شعر شاخۀ شکسته و گهواره‌ای که به زمین می‌افتد ۲ را برای خواباندن کودکشان نخوانند؟ و یا پنهانی از دگرآزاری نسبت به کودکان – مانند قطع انگشتان، قربانی کردن، گرسنگی دادن- در داستان قرن نوزدهمی هاینریش هافمن به نام پیتر متعجب ۳، دربارۀ بدرفتاری با کودکان، لذت نبرند؟

اما در ابتدا به برخی از تعاریف بپردازیم. دوسوگرایی، در کاربرد مدرن خود، معمولاً به معنای داشتن احساسات متناقض نسبت به چیزی یا کسی در نظر گرفته می‌شود.
 
گرچه این تعریف از شدت این مفهوم می‌کاهد. همانطور که روانکاوان گفته‌اند، دوسوگرایی اشاره به این واقعیت دارد که ما در یک آن می‌توانیم نسبت به فردی مشخص احساس عشق و نفرت داشته باشیم. این یک ایدۀ قدرتمند و ناخوشایند است؛ در چنگال دوسوگرایی شدید می‌توانیم احساس استیصال و گیجی کنیم، گویی جنگی زیان‌بار درون ما در جریان است: جای تعجب ندارد که ترجیح می‌دهیم این احساس ضعیف بماند.
 
با این همه هر پدر و مادر صادقی خواهد گفت: این همان چیزی است که احساس می‌کند. گرچه در این مورد – همان‌طور که لیونل شریو در فیلم «باید دربارۀ کوین حرف بزنیم» ۴ خود نشان داد، که در آن اِوا، راوی داستان، آشکارا نسبت به داشتن دوسوگرایی عمیق نسبت به پسرش، کوین، اقرار می‌کند – شما با انتقادات و حتی طرد از جانب کسانی مواجه می‌شوید که ترجیح می‌دهند باور نکنند که والدین می‌توانند چنین احساساتی داشته باشند.
 
البته مشکل اوا این نبود که نسبت به پسرش دوسوگرایی داشت، بلکه مشکل تظاهر در طول مدت بزرگ کردن کوین بوده است. تظاهر به این که در تمامی لحظاتی که برای کوین بیسکویت می‌پخته، تنها احساسی که به فرزند بی‌احساس و دوست‌نداشتنی خود داشته، عشق بوده است.

سؤال این است که چرا او، مانند بسیاری از والدین، اعتراف به دوسوگرایی خود را، حتی به خود، چنین دشوار می‌یافته. یکی از دلایل آن می‌تواند این باشد که همه ما می‌دانیم –حتی اگر در جریان آمار موجود نباشیم- در جامعه‌ای زندگی می‌کنیم که میزان زیادی از خشونت نسبت به کودکان روا می‌رود.
 
به گفتۀ «انجمن ملی پیش‌گیری از خشونت علیه کودکان» ۵، از هر چهار نوجوان، با یکی از آن‌ها در زمان کودکی «به شدت بدرفتاری» شده است، چه به شکل جنسی، احساسی، سوءاستفاده بدنی و یا اهمال‌کاری. هرطور حساب کنیم، رقم بسیار بالایی است؛ و اگر اعتراف کنیم که ما نیز گاهی احساساتی کمتر از عشق نسبت به کودکانمان داریم؛ اگر ما نیز گاهی می‌خواهیم به آن‌ها آسیب بزنیم، حتی اگر بتوانیم جلوی خودمان را بگیریم، در آن صورت آیا این بدین معنا است که ما هم می‌توانیم انسان تجاوزگری باشیم؟
 
به نظر می‌رسد هر روز داستان جدیدی از خشونت والدین، غفلت یا سوء استفاده به وجود می‌آید – پدری که همسر و فرزاندان خود را به قتل می‌رساند و خانواده‌اش را در خانه دفن می‌کند؛ زوجی که متهم به کشتن فرزند خردسال خود هستند؛ یا مادر «سهل‌انگاری» که دختر خود را ترک می‌کند تا به تعطیلات برود. کیست که نخواهد فاصلۀ میان شرایط خود و چنین مواردی را بسیار زیاد نداند؟ از این رو به رمانی مانند سیلی ۶ (۲۰۰۸)، نوشتۀ کریستوس کسیوکاس، توجه می‌شود که در آن علت حادثه و نگرانی فراوان مربوط به والدین، سیلی‌ای است که یک مرد به پسربچۀ سه‌ساله‌ای (نه پسر خودش)، که کار بدی انجام داده بود، زده است.

فشار اجتماعی از ابتدا موجب تشدید این وضعیت می‌شود. دوستان وقتی خبر بارداری را می‌شنوند، «تبریک» می‌گویند؛ و البته که می‌توانیم خوشحال باشیم؛ ولی مضطرب نیز می‌توانیم باشیم، با آگاهی مبهم از فشاری که به واسطه قدردانی صریح و پایان‌ناپذیر برای اقبال بلندمان داریم.
 
البته بیشترین فشار بر روی مادر است که از او انتظار می‌رود رابطه‌ای بی‌پیرایه و عاشقانه با کودکش داشته باشد؛ کسی که از او انتظار می‌رود هیچگاه از بازی کردن با لِگو خسته نشود. به زبان روان‌درمان‌گر، روزیکا پارکر، نویسندۀ کتاب دوپاره شده: تجربۀ دوسوگرایی مادرانه ۷ (۱۹۹۵)، خودِ وضعیت مادر بودن برای مادران به توانایی «مجاب کردن یک زن برای تمنای اتحاد» نسبت داده شده است.

اما اگر پارکر بگوید یک مادر بلافاصله پس از به دنیا آوردن فرزندش «احساس لذت‌بخش عشق و یگانگی» را تجربه نمی‌کند چه؟ او می‌گوید «برخی چنین حسی را تجربه می‌کنند، اما بسیاری نه»:

... و این اخطار که شاید چنین احساسی به وجود نیاید ناشنیده باقی می‌ماند. زنانی که نه ماه کودکانشان را در فرهنگی حمل کرده‌اند که رابطۀ اجتماعی پس از زایمان مادر و فرزند را، همچون وضعیت داخل رحمی اتحاد پیش از زایمان تصویر می‌کند. سنت قرن نوزدهمی که یک تازه‌مادر را کسی تصویر می‌کرد که در حال دوختن کلمات «غریبۀ کوچک خوش آمدی» به روی بالش بود، به طرق مختلفی می‌تواند تصویر بهتری از این وضعیت ارائه دهد.

این موضوع را در نظر بگیرید که اعتراف به دوسوگرایی پس از گذرداندن پنج دوره لقاح مصنوعی چقدر دشوارتر است؛ یا پس از سال‌ها سؤال پیچ شدن توسط آژانس محلی، قبل از اینکه به شما اجازه بدهند پدر و مادر شوید. ابعاد قانونی آن هرچه که می‌خواهد باشد، میزان بالای افسردگی پس از زایمان در حال حاضر در بریتانیا، که در آن از هر ده مادر سه تن از آن‌ها دچارش هستند، نمی‌تواند بی‌ارتباط باشد با فشاری که به مادران برای انکار دوسوگرایی‌شان وارد می‌شود. وقتی خصومت در کلام اجازه بروز نیابد، کجا می‌تواند برود، جز بیرون -به صورت نوعی خشونت- یا درون، به صورت افسردگی؟

پزشک اطفال و روانشناس، دونالد وینیکوت، که عمر خود را صرف کار با کودکان و خانواده‌ها کرده است، دریافت که چرا طیف دوسوگرایی بیشتر از عشق به نفرت مایل است. او می‌نویسد کودک «خطری برای بدن مادر در زمان حاملگی و تولد» است، «مزاحم زندگی خصوصی او است» و «بی‌رحم است و با او مانند یک چیز بی‌ارزش، یک خدمتکار بی‌مزد، یک برده رفتار می‌کند».
 
کودک «نسبت به او دلسردی نشان می‌دهد»، «غذای خوشمزۀ او را پس می‌زند...، اما با خالۀ خود به خوبی غذا می‌خورد»؛ سپس «هنگامی که متوجه می‌شوید چه می‌خواهد، آن را مانند پوست پرتقال دور می‌اندازد». کودک «سعی می‌کند به مادر صدمه بزند» و مادر «پس از یک صبح افتضاح با او از خانه بیرون می‌رود و به غریبه‌ای که می‌گوید «چقدر شیرین است» لبخند می‌زند».


همچنین باید اثرات از راه رسیدن یک شخص سوم –هرچند با برنامه‌ریزی قبلی و خواست دوطرف- در رابطۀ یک زوج را در نظر داشت. نورا افرون، که کتاب وقتی هری، مری را ملاقات کرد ۸ (۱۹۸۹) را نوشته است، این اتفاق را با لحنی تند توصیف می‌کند: او زمانی گفت: تولد یک کودک مانند «پرتاب یک نارنجک دستی در ازدواج» است.
 
مادر لیونل شریور نیز با عبرت از نویسنده احساسات مشابهی داشت، اما در اواسط ۳۰ سالگی خود و در رابطۀ عاشقانۀ جدید خود دریافت که اگر او و شریک زندگی‌اش درباره داشتن بچه تصمیم بگیرند، مفهوم مادر بودن، رابطه‌شان را «کاملاً دگرگون» خواهد کرد.
 
شریور هرچند به زبان نیاورد، اما نوشت «هیچ شکی وجود ندارد که منظورش چیز بدتری بوده است». با این همه بسیاری از زوج‌ها که احساس جدایی می‌کنند یا با هم مشاجره می‌کنند، بر این باورند که باید بچه‌دار شوند (یا بچهٔ دیگری به دنیا آورند) تا این مخلوق، وحدت از دست رفته‌شان را به آن‌ها بازگرداند.

خوشبختانه انتظارات اجتماعی، هرچند به آرامی، در حال تغییر است. جنبش فمنیستی دهه ۱۹۶۰ –که کتاب‌هایی مانند جذبۀ زنانه ۹، نوشتۀ بتی فریدان نمونۀ اعلای آن است- عقاید عمومی کهن که (به زبان پژوهشگر اجتماعی، مری جورجینا بولتون) مادر بودن را «ذاتاً مسرت‌بخش و بی‌دردسر» معرفی می‌کرد، زیر و رو کرد و تمرکز را دوباره بر احساس واقعی زنان درباره مادر بودن معطوف کرد.
 
با این حال فریدان تقصیر دوسوگرایی مادرانه را به گردن جامعه انداخت، به جای اینکه تصدیق کند که همانند دوسوگرایی پدرانه، خود ماهیت نقش مادری متناقض است و احساسات برخاسته در والدین به همان اندازه قدرتمند و گیج‌کننده است.

همانطور که ریچل کاسک شجاعانه در خاطرات خود، کار زندگی ۱۰ (۲۰۰۱)، می‌نویسد، حتی امروز، وقتی که مادران قرن بیست و یکمی به دوسوگرایی اعتراف می‌کنند، نه تنها بی‌مسئولیت، بلکه ناشایست برای پدر و مادر بودن دانسته می‌شوند؛ بنابراین ما همچنان کورکورانه پدر و مادر می‌شویم؛ یا آسوده و مغرور نسبت به اینکه ژن‌هایمان زنده خواهند ماند و بی‌توجه نسبت به مطالبات بی‌پایان پیش خواهند رفت، و یا اینکه به طور ناخواسته به عضویت شغلی درآمده‌ایم، بدون هیچ آموزشی، حقوقی، چشم‌انداز فرصتی برای خروج یا تغییر شغل.
 
این شغلی است که مستلزم سرمایه‌گذاری بی‌پایان و صبر و شکیبایی است، شغلی که در نهایت از کار بیکار خواهیم شد. البته پاداش‌هایی نیز وجود دارد، اما گهگاه پیش می‌آید و اغلب هم در زمانی که کمترین انتظار را داریم.

استلا ولدن، نویسندۀ پژوهش تحسین‌شده و تاثیرگذار مادر، مدونا، فاحشه: ایده‌آل‌سازی و تحقیر مادران ۱۱ (۱۹۸۸) می‌گوید میل به داشتن کودکان در آینده –و احساس حاصل از آن که داشتن آن‌ها مستلزم ازخودگذشتگی قابل توجهی است- می‌تواند موجب ایجاد خصومت نسبت به کودکان شود. او به من گفت: «امروزه داشتن فرزند برای افراد سرمایه‌گذاری بزرگی محسوب می‌شود».
 
«آن‌ها اغلب بخشی از شغل خود را از دست می‌دهند. والدین کار‌های بسیاری برای کودکانشان می‌کنند، به قدری که گاهی گمان می‌کنم این والدین هستند که به کودکانشان نیاز دارند، نه برعکس. والدین سرمایه‌گذاری زیادی می‌کنند و در عوض انتظار بازگشت آن را می‌کشند». اگر از این بازگشت سرمایه خبری نباشد، خصومت می‌تواند دور از دسترس نباشد.

خصومت می‌تواند هنگامی تشدید شود که مجبور به مواجهه با چیز‌هایی شویم که نمی‌خواهیم؛ و نقش‌های اندکی در زندگی به اندازۀ نقش پدر و مادر بودن بی‌رحمانه تداوم دارند.
 
پیش از بچه‌دار شدن و به شرط اینکه دوران نوجوانی خود را سپری کرده‌ایم، می‌توانیم خود را انسان‌های خوبی بدانیم: صبور، مهربان، دوست داشتنی، اهل مدارا. چند سال پدر و مادر بودن این توهمات را از بین می‌برد و ما خود را عریان می‌بینیم: قادر به خشونت، عصبانیت، حسادت و هرچه که بتوانید فکرش را بکنید. چرا که کودکان با جنبه‌های کودکانه شخصیت‌هایمان با ما مقابله می‌کنند، بخش‌هایی از خودمان که بیش از همه انکارشان می‌کنیم و می‌توانیم از آن‌ها به این خاطر متنفر باشیم. بدتر آنکه آن‌ها می‌توانند جلوی آرزو و حتی نیازمان به احساس مؤثر و مهربان بودن را بگیرند.
 
هنگامی که خانوم مورل در کتاب پسران و معشوقه‌های دی‌اچ لارنس ۱۲ اذعان می‌کند که پسرش پاول را به خاطر نحوۀ رابطه‌اش با همسرش نمی‌خواسته است، با ترس به فرزندش می‌نگرد: «آیا او همه چیز را درباره‌اش می‌دانسته؟ هنگامی در شکم او بوده حرف‌هایشان را می‌شنیده؟ آیا نگاه سرزنش‌کننده داشته؟ او حس می‌کرد استخوان‌هایش از ترس و درد در حال ذوب شدن هستند».
 
با وجود دوسوگرایی، تصمیم می‌گیرد، تا جایی که می‌تواند، با تمام وجود دوستش داشته باشد. اما والدین دیگر به راه دیگری می‌روند: مملو از سرزنش خود برای داشتن دوسوگرایی، می‌توانیم از خودمان متنفر شویم و سپس با کودکانمان به خاطر احساسی که در ما «به وجود آورده‌اند» بد شویم.

مسئله این نیست که چرا نسبت به کودکانمان دوسوگرایی داریم، بلکه مسئله این است که سعی در انکار آن داریم. اگر چنین کنیم، طولی نمی‌کشد که از دانستن این موضوع دست برمی‌داریم که چه میزان از عصبانیت نسبت به فرزندانمان مناسب است و خصومت خطرناک چیست.
 
ما سعی می‌کنیم به واسطۀ اضصراب و تردید تمام نگرش منفی‌مان را نه تنها در خود، بلکه در کودکانمان نیز سرکوب کنیم. همانطور که ولدن هشدار می‌دهد: «مهم این است که کودکان در هر سنی که هستند احساس کنند می‌توانند احساسات خصمانه و عصبانیتشان را بروز دهند. هرچه بیشتر این احساسات را سرکوب کنند، بیشتر در عمل منفجر خواهند شد». بنابراین: اگر دوسوگرایی را در خود و فرزندانمان انکار کنیم، خود را در لبۀ آتشفشانی خواهیم یافت که مشتاقانه انتظار فوران آن را می‌کشیم، چه به صورت فیزیکی و چه به صورت زبانی.

روانکاوان چه چیزی می‌توانند به ما بیاموزند؟ و درمان تا چه حد می‌تواند مفید باشد؟ اجازه دهید یک بیمار فرضی را بر اساس تجربیات بالینی خود توصیف کنم. مادر سدی هنگام به دنیا آوردن او درگذشت و او توسط پدرش بزرگ شد. در تلاش جهت خوشحال کردن پدرِ تنها و افسرده‌اش شاگرد اول شد. هر احساس منفی که داشت سرکوب کرد. وقتی جوان بالغی شد دیگر قادر به درک احساسات خود نبود.
 
وقتی دوست‌پسرش با دو فرزند کوچک او را ترک کرد، به جای اینکه خشم خود را بیرون بریزد، برای زندگی‌اش تلاش کرد. در طول درمان ابراز هرگونه احساس خصمانه نسبت به من، به ویژه در جلسات اول، برایش دشوار بود. هرگاه توجه را به سمت نیاز او معطوف می‌کردم تا رابطه‌اش با خودم را آرام و بدون کشمکش نگه دارم، موافقت کرده، لبخند می‌زد و بحث را عوض می‌کرد.

مادر بودن موجب اضطراب شدیدی در او شده بود و تحمل هرنوع چیز منفی از جانب کودکان شش و چهار ساله‌اش برایش بسیار دشوار شده بود. گرچه در طول درمان احساس منفی‌اش نسبت به من را انکار می‌کرد، رفتارش احساسات دیگرش را آشکار می‌کرد: پس از تعطیلات مرتب «فراموش» می‌کرد به جلسات بیاید که موجب نگرانی من می‌شد. به تدریج و پس از اذعان به رنج خود نسبت به چیز‌هایی که از دست داده و میزان خشمی که فرو می‌خورد، سعی کرد خصومت خود نسبت به من را آشکارتر کند.
پس از اینکه با کمال تعجب دریافت می‌توانم در مقابل ستیزه‌جویی او دوام آورم، با فرزندانش قاطع‌تر شد و آن‌ها تلاش کردند تا در خانه و مدرسه آرام‌تر باشند. زندگی خانوادگی همچنان برای او دشوار است، اما هرگاه احساسات منفی در او به وجود می‌آیند، اضطراب کمتری دارد؛ و کمتر ترس این را دارد که با اِبراز حتی کوچکترین میزان احساسات منفی همه چیز را نابود کند.

همۀ روان‌درمان‌گران با این موضوع موافق نیستند که احساسات منفی، برای خلاص کردن بیمار، باید بیان شوند. عده‌ای هستند که از مفهوم «تجربۀ احساسی ترمیمی» دفاع می‌کنند، که در سال ۱۹۴۰ توسط فرانتس الکساندر روانکاو مطرح شد، که به عقیدۀ او تأثیر آسیب‌های پیشین را «ترمیم» می‌کند. اما استلا ولدن، در کنار بسیاری از روانکاوان، این رویکرد را نمی‌پذیرد.
 
«ما برای این درمان‌گر نیستیم که مردم ما را دوست داشته باشند. مردم باید بتوانند ما را دوست نداشته باشند. افراد درب اتاق من را محکم پشت سر خود می‌کوبند، بر سر من فریاد می‌زنند. من ابراز خشمشان را تسهیل می‌کنم».

او به نکته خوبی اشاره می‌کند، زیرا همزمان با یافتن واژه‌ای برای خشم، این احساس دیگر پنهان نخواهد بود. به زبان ساده، هنگامی که می‌گوییم چقدر عصبانی هستیم، کمتر احتمال دارد به چیزی ضربه بزنیم، فریاد بکشیم یا به کسی آسیب برسانیم. در نتیجه احتمالش بیشتر است که مانند سدی بتوانیم مرز‌های مناسب را ترسیم کنیم؛ تا بتوانیم به کودکانمان «نه» بگوییم؛ و به نحوی از علایقمان دفاع کنیم که نه خودخواهانه باشد و نه پرخاشگرانه.

دونالد وینیکوت در یکی از مقالات خود داستانی را روایت می‌کند که به درگیری تمامی والدین با دوسوگرایی مرتبط است. در طول جنگ جهانی دوم، او و همسرش از یک پسربچه نه ساله با پیشینۀ خشونت و ترک شدن مراقبت کردند. «همسرم سخاوتمندانه او را به آغوش کشید، و سه ماه از او نگهداری کرد، سه ماه جهنمی. او دوست‌داشتنی‌ترین و کلافه‌کننده‌ترین کودک بود و اغلب دیوانۀ محض». وینیکوت می‌نویسد وقتی این پسربچه خشمگین می‌شد «درونم نفرت ایجاد می‌کرد».
 
این واقعیت که وینیکوت به خود اجازۀ اذعان به این موضوع را می‌دهد، به این معنا است که او می‌توانست جلوی تمایل خود برای تلافی کردن را بگیرد. «آیا او را زدم؟ پاسخ منفی است، من هیچوقت کسی را نمی‌زنم. اما اگر چیزی دربارۀ احساس نفرتم نمی‌دانستم و اگر نمی‌گذاشتم او نیز چیزی در این باره بداند، مجبور بودم چنین کنم».

محرومیت‌هایی که وینیکوت برای این پسربچه ایجاد می‌کرد می‌توانند کمی سنتی باشند، اما او را قادر ساخت جلوی میل خود برای زدن او را بگیرد:

هنگام بحران، با قدرت بدنی خود و بدون خشم یا عذاب وجدان، او را بلند می‌کردم و جلوی درب می‌گذاشتم، فارغ از اینکه هوا چطور بود یا چه زمان و ساعتی از روز یا شب بود. زنگ خاصی وجود داشت که دستش به آن می‌رسید و می‌دانست که اگر آن زنگ را فشار دهد می‌تواند داخل بیاید و هیچ حرفی درباره آنچه گذشته است زده نشود. او به محض اینکه از حملۀ جنون‌آمیز خود خلاص می‌شد زنگ را می‌فشرد... مهم این است که هربار که او را بیرون می‌گذاشتم چیزی به او می‌گفتم؛ اینکه آنچه رخ داده موجب شده است از او متنفر شوم. گفتن این حرف آسان بود، چون واقعیت داشت.

جالب اینجاست که وینیکوت خود هیچ‌گاه بچه‌ای نداشت، که این خود تحقیقات غیرقابل تحمل او درباره دوسوگرایی را آسان می‌کرد، زیرا فرزندی وجود نداشت که احساس کند از او در مقابل خواندن افکارش باید «مراقبت» کند.

شاید به طرز بحث‌برانگیزی، از آن‌جا که این موضوع نشان می‌دهد که بیماران چندان تفاوتی با کودکان ندارند، وینیکوت مدعی می‌شود که تحلیل‌گر، مانند یک مادر، باید قادر باشد همانطور که بیمارانش را دوست دارد، از آن‌ها متنفر باشد: «هرچقدر هم که بیمارانش را دوست دارد، نمی‌تواند از آن‌ها نفرت نداشته باشد یا نترسد، و هرچه بهتر این موضوع را درک کند، نفرت و ترس انگیزۀ کمتری برای تعیین اینکه چه کاری برای بیمارانش انجام دهد خواهند بود».

اگر نفرتمان را کتمان کنیم و احساس دوگانگی را سرکوب کنیم، برای دیگران خطرناک می‌شویم. در این حالت از انکار، در تلاش برای دیدن تنها بخشی از طبیعتمان، دیگران را فریب می‌دهیم و ممکن است دیگران را اهریمن بینگاریم و روزنامه‌ها را برای نام بردن و بی‌آبرو کردن افرادی که میل جنسی به کودکان دارند تشویق کنیم؛ یا از داستان سوءرفتار جیمی سویلدر لذت می‌بریم در همان زمان که لحظاتی را که کودکان را به باد ناسزا می‌گیریم نادیده می‌گیریم، یا به خشونت خودمان اجازه می‌دهیم، به جای تربیت درست، آن‌ها را از محرومیت‌ها یا تنبیه‌ها مطلع کند.

آگاه شدن از امیال مخرب خودمان دردناک است و می‌تواند منجر به میزانی از افسردگی ناشی از احساس گناه شود. اما احساس گناه گاهی کارکرد‌هایی نیز دارد. می‌تواند تفکر را برانگیزد تا بفهمیم دفعه بعد چطور بهتر عمل کنیم؛ تا چیزی را که ممکن است به آن آسیب زده باشیم اصلاح کنیم؛ و در نهایت، کودکان از نفرتمان به اندازۀ عشقمان مصون بمانند.
نام:
ایمیل:
* نظر:
پیشنهاد سردبیر
اخبار خودرو
هنتنگ رد 01،کانسپتی جذاب و الکتریکی در شانگهای

هنتنگ رد 01،کانسپتی جذاب و الکتریکی در شانگهای

برند چینی هنتنگ در نمایشگاه امسال شانگهای یک سدان کانسپت جالب با نام رد 01 را رونمایی کرده است. این خودرو با پیشرانه‌ی الکتریکی و همچنین پیشرانه‌ی درون‌سوز 2 لیتری استاندارد در دسترس خواهد بود.
جیون Matchless کانسپت،یک شوتینگ بریک نوظهور

جیون Matchless کانسپت،یک شوتینگ بریک نوظهور

استارت آپ چینی جیون اندکی پیش از برگزاری نمایشگاه خودروی لس‌آنجلس 2018 تیزری از یک خودروی پرفورمنس و لوکس را منتشر کرد و حالا در هنگام برگزاری نمایشگاه شانگهای شاهد رونمایی از این خودرو با نام Matchless هستیم.
سلامت
سالم نگه داشتن چشم با کنار گذاشتن این عادتها

سالم نگه داشتن چشم با کنار گذاشتن این عادتها

شعه فرابنفش خورشید یکی از خطرناکترین عوامل برای آسیب به چشم ها و پلک است. قرار گیری در معرض نور خورشید منجر به برفکوری، آب مروارید، دژنراسیون ماکولا و ناخنک چشم و حتی سرطان پلک می شود. استفاده از عینک های آفتابی برای محافظت از اشعهUVو اشعهHEVحتی در روزهای ابری ضروری است.
تهوع‌آورهای پنهانی را بشناسید

تهوع‌آورهای پنهانی را بشناسید

حالت تهوع می‌تواند به دلایل مختلفی اتفاق بیفتد. برخی از آن‌ها برای ما شناخته شده‌اند؛ مثل بارداری، ماشین گرفتگی، مسمومیت غذایی، مشکلات گوارشی و شیمی‌درمانی. اما گاهی اوقات مساله به این سادگی نیست و پای عوامل دیگری در میان است. در این مطلب برایتان توضیح می‌دهیم که چه مشکلات و بیماری‌هایی حالتان را ناخوش می‌کند. با ما همراه باشید...
عوارض مصرف بیش از حد لبنیات در کودکان

عوارض مصرف بیش از حد لبنیات در کودکان

متخصص تغذیه با بیان اینکه مصرف بیش از حد لبنیات توسط کودکان توصیه نمی‌شود، گفت: چرا که کلسیم زیاد می‌تواند در جذب آهن اختلال ایجاد کرده و باعث کم‌خونی کودک شود.
آیا لوبیا برای دیابت مفید است؟

آیا لوبیا برای دیابت مفید است؟

مصرف لوبیا انتخابی خوب و مناسب برای افراد مبتلا به دیابت است که دارای بسیاری از مزایای بهداشتی و تغذیه ای است. غذاهای سرشار از از ویتامین، مواد معدنی، آنتی اکسیدان ها و فیبر برای دیابت مفید هستند که لوبیا در بالای این لیست غذاهای مفید قرار دارد.
چرا آقایان نباید از طلا استفاده کنند

چرا آقایان نباید از طلا استفاده کنند

طبق آخرین بررسی ‌های متعددی که صورت گرفته، استفاده از طلا در مردان باعث بر هم خوردن تعادل میان گلبول‌ های سفید و قرمز خون می‌ شود. همین امر باعث بروز کم‌ خونی در مردان و از سوی دیگر باعث بروز سرطان خون می ‌شود که همگی بر اثر اختلال در گلبول ‌های بدن مردان ایجاد می ‌شود.
نمی‌توانید نفس عمیق بکشید؟

نمی‌توانید نفس عمیق بکشید؟

تنگی نفس؛ شرایطی که انسان احساس نیاز بیشتری به اکسیژن و هوا دارد و نمی‌تواند نفس عمیق بکشد. این شرایط می‌تواند ناشی از دلایل متفاوتی باشد. در ادامه به بررسی بیشتر این موضوع می‌پردازیم.
تاثیر دیابت درمان نشده بر مغز

تاثیر دیابت درمان نشده بر مغز

برخی پژوهش ها نشان داده اند که آنزیمی مشابه که بدن برای کنترل سطوح انسولین استفاده می کند، به تخریب پلاک آمیلوئید که در مغز شکل گرفته و موجب بیماری آلزایمر می شود نیز کمک می کند.
روش های طبیعی برای مقابله با بوی عرق

روش های طبیعی برای مقابله با بوی عرق

تابستان باعث تعریق بیشتر بدن می شود و اکثر مردم از بوی بد عرق خود و دیگران در عذاب هستند. البته علاوه بر گرما استرس، خستگی، اضافه وزن و مصرف برخی مواد غذایی نیز باعث بد بو شدن عرق می شود. مشکل اینجاست که ضدعرق ها و خوشبوکننده ها حاوی ترکیبات شیمیایی هستند و برای افرادی که پوست حساسی دارند مشکلاتی ایجاد می کنند. در این مطلب روش های ساده و صد در صد طبیعی را معرفی می کنیم که بدون آسیب رساندن به پوست، شما را از شر بوی بد عرق خلاص می کند.
ورزشی
پرونده ویژه
بهره برداری تبلیغاتی برای افتتاح ناقص خط 6 مترو پایتخت!/ مرور وعده های عملی نشده آقای رئیس جمهور در حوزه مترو از سوی رئیس شورای شهر تهران

بهره برداری تبلیغاتی برای افتتاح ناقص خط 6 مترو پایتخت!/ مرور وعده های عملی نشده آقای رئیس جمهور در حوزه مترو از سوی رئیس شورای شهر تهران

بالاخره با وعده هایی که پیروز حناچی داده بود، 3 ایستگاه از خط 6 مترو تهران بعد از دو سال انتظار با حضور رئیس جمهور افتتاح شد تا شاید افتخار بهره برداری از دو خط باقی مانده از 7 خط مترو که عملیات عمرانی آن در دوره گذشته مدیریت شهری آغاز شده بود، به نام مدریت جدید شهرداری تهران به ثبت برسد.
56 هزار میلیارد تومان بدهی به یادگار مانده شهرداری ازدوره گذشته است!

56 هزار میلیارد تومان بدهی به یادگار مانده شهرداری ازدوره گذشته است!

صحبت های اخیر محمد باقر قالیباف، شهردار سابق تهران در رسانه ملی مبنی برکذب دانستن بدهی 53 هزارمیلیاردی شهرداری تهران که از دوره مدیریت وی برای این مجموعه به یادگار مانده است، باعث شد تا با واکنش هایی از سوی اعضای شورای شهر روبه رو شود.
1300 میلیارد تومان از منابع درآمد پایدار شهرداری تهران در حوزه حمل و نقل محقق نشد! / شهرداری در خوشبینانه ترین حالت امسال با 3400 میلیارد تومان کسری بودجه مواجه است

1300 میلیارد تومان از منابع درآمد پایدار شهرداری تهران در حوزه حمل و نقل محقق نشد! / شهرداری در خوشبینانه ترین حالت امسال با 3400 میلیارد تومان کسری بودجه مواجه است

طبق لایحه بودجه سالانه که توسط مدیریت شهری تهیه و برای بررسی به شورای شهر تهران ارائه می شود، هر سال طبق جداولی میزان کسب درآمدهای شهرداری تهران در حوزه های مختلف تعیین می شود. بنابر این در صورت تحقق این منابع می توان گفت که تا انتهای یک سال مالی بودجه شهرداری تهران محقق شده است. اما در طول یک سال اخیر تنها در حوزه حمل و نقل شهرداری تهران حدود 1300 میلیارد تومان از بودجه محقق نشده است.
در صورت عدم پاسخ شفاف معاون حمل و نقل در ارائه طرح ترافیک به خبرنگاران ورود قضایی می کنیم!

در صورت عدم پاسخ شفاف معاون حمل و نقل در ارائه طرح ترافیک به خبرنگاران ورود قضایی می کنیم!

نزدیک به یک سال از اجرای شیوه جدید ورود به محدوده طرح ترافیک شهر تهران می گذرد. با توجه به اینکه از همان ابتدا اعتراضات و البته نقدهای زیادی چه از سوی اعضای شورای شهر و چه از طرف رسانه ها مبنی بر نبود زیر ساخت های مورد نیاز در اجرای این طرح انجام شد، اما اصرار معاون حمل و نقل و ترافیک شهرداری تهران مبنی بر وجود زیر ساخت های لازم باعث شد تا این طرح به شکل کاملا ضعیف و با اشکالات بسیار اجرایی شود.
راه رفتن در تهران هم پولی می شود! /5 تونل و یک بزرگراه از سوی شهرداری تهران به فروش می رسد!

راه رفتن در تهران هم پولی می شود! /5 تونل و یک بزرگراه از سوی شهرداری تهران به فروش می رسد!

پرداخت عوارض برای عبور از بزرگراه ها و تونل های شهری واقعیتی پذیرفته شده از سوی شهرهای مطرح دنیاست. جای دوری نرویم در شیخ نشین دوبی و یا در سنگاپور، کوالالامپور، سئول و شانگ هایی نیز مردم برای عبور از بزرگراه های شهرشان عوارض پرداخت می کنند. پرداخت عوارض مردم در شهرهای مطرح دنیا بر اساس کیفیت ساخت بزرگراه ها و یا تونل های شهری و مشارکت بخش خصوصی در تکمیل این پروژه هاست که باعث شده تا شهروندان برای عبور از این زیرساخت های شهری عوارضی را که تعیین می شود را بپردازند.
رویای همکاری دولت با شهرداری ها به کابوس شکایت ختم شد/ شورای عالی استان شکایت عدم همکاری دولت را به کمیسیون اصل 90 برد

رویای همکاری دولت با شهرداری ها به کابوس شکایت ختم شد/ شورای عالی استان شکایت عدم همکاری دولت را به کمیسیون اصل 90 برد

همکاری دولت با شهرداری ها به ویژه شهرداری تهران رویای شیرینی بود که در ابتدای شروع دوره جدید مدیریت شهری بارها مدیران ارشد شهرداری درباره آن صحبت کرده بودند. حتی به واقعیت پیوستن این رویا به اندازه ای بود که نخستین شهردار اصلاح طلب شهرداری تهران تصمیم گرفت تا لایحه بودجه امسال شهرداری تهران را بر مبنای این همکاری و تعهدات قانونی ای که دولت در مقابل شهرداری تهران داشت، تهیه و به شورای شهر فرستاد. اکنون بعد از گذشت یک سال و نیم از فعالیت دوره جدید مدیریت شهری در تهران اکنون این رویا به یک کابوسی تبدیل شده است که مدیران ارشد و تصمیم گیران حوزه مدیریت شهری تهران و سایر شهرها کشور برای رهایی از این کابوس شوم شکایت خود را از بد عهدی های دولت به کمیسیون اصل 90 برده اند.
جلسه ای با دستاورد و ارزش حداقلی! /تصمیم گیری در شرایط ابهام و نا اطمینانی!/رای دادن با طعم «رو کم کنی»!/«کمیسیون ها» با این همه نیرو و مشاور چه کار می کنند؟!

جلسه ای با دستاورد و ارزش حداقلی! /تصمیم گیری در شرایط ابهام و نا اطمینانی!/رای دادن با طعم «رو کم کنی»!/«کمیسیون ها» با این همه نیرو و مشاور چه کار می کنند؟!

با توجه به اینکه در «یکصد و یازدهمین» جلسه شورای شهر تهران، اعضا توانستند فقط چهار بند از دستور جلسه امروز را مورد بررسی قرار دهند، اما دو بند از دستور جلسه مطرح شده، به دلیل ضعف مبنای کارشناسی دوباره به کمیسیون های مربوطه بازگشت، موضوعی که حکایت از آن دارد که با توجه به صرف هزینه زمانی و مالی بسیاربالا ، همچنان طرح هایی که برای رای گیری و بحث های نهایی روانه صحن شورای شهر تهران می شود، فاقد ارزش و دستاورد برای مردم و شهر تهران است.
آرشیو
آخرین اخبار
ورزشی
سلامت
خودرو
استان ها
پربازدید
پربحث
پرطرفداترین اخبار
تازه‌های شبکه‌های اجتماعی
نگرانی از اقدام بانک ها درقبال بدهکاران سیل‌زده

نگرانی از اقدام بانک ها درقبال بدهکاران سیل‌زده

نماینده مردم دهلران و آبدانان در مجلس گفت: فشار بانک‌ها به بدهکاران سیل زده و ضامن‌های آنان جای نگرانی دارد. بانک‌ها بایستی در شرایط فعلی مردم را درک کرده و با تمدید و استمهال تسهیلات اقدام لازم را به عمل آورند.
آرشیو
معرفی‌نرم افزارهای‌کاربردی
لانچر کاربردی و سریع برای اندروید

لانچر کاربردی و سریع برای اندروید

لانچر آرو با نام لاتین Arrow Launcher ، یک لانچر زیبا با امکانات زیاد برای سیستم عامل اندروید است که تجربه ای متفاوت را برای کاربران به ارمغان می آورد.
بهترین اپلیکیشن های سفر (3)

بهترین اپلیکیشن های سفر (3)

می‌خواهیم از یک شبکه اجتماعی واقعی مختص سفر برای‌تان بگوییم. کوچ‌سرفینگ که معنای تحت‌الفظی‌اش می‌شود کاناپه‌گردی از یک ایده ساده آغاز شد: یک مسافر، از اهالی مقصد مورد نظرش می‌پرسد آیا در خانه‌تان کاناپه اضافه برای یک مهمان دارید؟ تنها چیزی که قرار است در اختیارتان قرار گیرد همین تخت یا جای خواب است و اگر امکان استفاده از آشپزخانه برای آشپزی و یا چرخیدن در شهر به همراه میزبان‌تان فراهم شد لطف داوطلبانه او تلقی می‌شود.
نرم افزار مدیریت موبایل آیفون (برای ویندوز)

نرم افزار مدیریت موبایل آیفون (برای ویندوز)

کاربران گوشی های آیفون بدون ابزارهای جانبی نمیتوانند مانند دستگاه های اندرویدی گوشی خود را مدیریت کنند و با اتصال دستگاه به کامپیوتر، فولدرهای موجود در دستگاه را ببینند. اما نرم افزار iTools یکی از بهترین نرم افزار ها در زمینه مدیریت موبایل آیفون میباشد که از انواع گوشی های آیفون و بسیاری از برنامه های کاربردی که برای اتصال به دستگاه شما به ایتونز نیاز دارند، پشتیبانی میکند.
بهترین اپلیکیشن های سفر (2)

بهترین اپلیکیشن های سفر (2)

گوشی هوشمند بخشی جدانشدنی از زندگی امروز ما شده است. یک دستیار باهوش که ما را بیدار می‌کند، برنامه‌های‌مان را یادآوری می‌کند، ما را سر قرارهای کاری می‌فرستد و برای تولد دوست‌مان هدیه سفارش می‌دهد. آدم‌ها نه تنها دیگر در مسیرها و شهرهای غریبه گم نمی‌شوند بلکه همواره در دسترس دوستان و آشنایان و جمع بزرگی از فعالان مجازی قرار دارند.
بهترین اپلیکیشن های سفر (1)

بهترین اپلیکیشن های سفر (1)

گوشی هوشمند بخشی جدانشدنی از زندگی امروز ما شده است. یک دستیار باهوش که ما را بیدار می‌کند، برنامه‌های‌مان را یادآوری می‌کند، ما را سر قرارهای کاری می‌فرستد و برای تولد دوست‌مان هدیه سفارش می‌دهد. آدم‌ها نه تنها دیگر در مسیرها و شهرهای غریبه گم نمی‌شوند بلکه همواره در دسترس دوستان و آشنایان و جمع بزرگی از فعالان مجازی قرار دارند.
نرم افزار اندرویدی سلفی با صدای سوت و دست !

نرم افزار اندرویدی سلفی با صدای سوت و دست !

نرم افزار Self Camera HD Pro ، با استفاده از این نرم افزار می توانید سلفی های زیبایی را از خود و دوستانتان بگیرید اما با این تفاوت که این بار با زدن دکمه این کار را انجام نخواهید داد.همانطور که از عنوان مطلب پیداست شما قادر خواهید بود تا با کف زدن یا سوت زدن شات هایی را به عنوان سلفی بگیرید.
نرم افزار موبایل افکت گذاری بسیار زیبا بر روی تصاویر

نرم افزار موبایل افکت گذاری بسیار زیبا بر روی تصاویر

اگر به دنبال برنامه ای کاربردی در زمینه ویرایش و سازماندهی تصاویر خود در گوشی می باشید این برنامه بسیار جالب می تواند عکس های گوشی شما را به تصاویر جذاب و خیره کننده تبدیل کند. این برنامه امکانات مختلف و حرفه ای در زمینه ویرایش، مقایسه، سازماندهی، فهرست کردن و ... در اختیار شما قرار می دهد .
آرشیو
فیلم
۱
دخل وخرج شهرداری تهران در مراکز فرهنگی همخوانی ندارد!+ فیلم

دخل وخرج شهرداری تهران در مراکز فرهنگی همخوانی ندارد!+ فیلم

یک صدو بیست و چهارمین جلسه شورای شهر تهران در حالی امروز برگزارشدکه از دستور جلسه 15 بندی ای که قراربود مورد بررسی اعضا قرار بگیرد، اما تنها 8 بند از این دستور جلسه مورد نقد و بررسی قرارگرفت. اما آنچه که می توان به عنوان خروجی جلسه امروز شورا می توان از آن یاد کرد، این است که همچنان ضعف مدیریت زمان و در اولویت قرار دادن موضوعات مهم شهر و شهرداری تهران در مدیریت جلسات شورا وجود دارد.
جنایتکار معروف آمریکایی با 24 شخصیت عجیب!

جنایتکار معروف آمریکایی با 24 شخصیت عجیب!

او اولین انسان با اختلال چند شخصیتی بود که به خاطر این بیماری از تمام جرایمی که مرتکب شده بود، تبرئه شد. طبق نظر پزشکان، «بیلی میلیگان»، 24 شخصیت مختلف داشت که در هر کدام از آنها می توانست با لهجه های مختلف صحبت کند و کارهای مختلفی انجام دهد. در این ویدئو به طور کامل به معرفی او و تمام شخصیت ها می پردازیم.
از قصه گویی شهردار تهران تا بازی با نوجوانان کارتن خواب+فیلم

از قصه گویی شهردار تهران تا بازی با نوجوانان کارتن خواب+فیلم

جمعه هفته گذشته بود که شهردار تهران به همراه سخنگوی شورای شهر بدون هیچ همراه و خبرنگاری راهی سرای نور، نخستین مرکز نگهداری پسران نوجوان کارتن خواب شدند که با تلاش جمعیت طلوع بی نشان راه اندازی شده است. گفت و گو ی دوستانه پیروز حناچی با بچه ها از قصه گویی برای این کودکان تا بازی فوتبال دستی با این بچه ها نتیجه این دیدار صمیمانه شهردار تهران با کودکان و نوجوانان کار بود.
مهمترین علائم کبد چرب

مهمترین علائم کبد چرب

امروزه ابتلا به کبد چرب به دلیل سبک زندگی نامناسب افزایش پیدا کرده است. ابتلا به کبد چرب دلایل مختلفی دارد اما از مهم ترین دلایل کبد چرب در پی مصرف انرژی بیش از حد، چاقی، تنبلی و کم بودن ورزش و فعالیت است.
فیلم های دیگر
بین‌الملل
اعدام دو شهروند هندی در عربستان

اعدام دو شهروند هندی در عربستان

عربستان سعودی به تازگی دو شهروند هندی را به طور مخفیانه و بدون اطلاع قبلی به خانواده آن‌ها یا سفارت دهلی گردن زد و از تحویل اجساد این دو نفر نیز خودداری می‌کند.
شادی داعش ازسوختن کلیسای نوتردام

شادی داعش ازسوختن کلیسای نوتردام

یک رسانه وابسته به گروه تروریستی داعش با انتشار پوستری حاوی تصویر آتش‌سوزی کلیسای نوتردام شهر پاریس این اتفاق را "یک مجازات برای این مکان ترویج کفر" دانست.
تلاش‎ترامپ‎برای‎انحراف‎افکارعمومی‎آمریکاازگزارش‎مولر

تلاش‎ترامپ‎برای‎انحراف‎افکارعمومی‎آمریکاازگزارش‎مولر

برخی رسانه های آمریکایی، اقدام 'دونالد ترامپ' را در احیای بحث مهاجران و اعزام مهاجران به شهرهای خاص ناقض قوانین فدرال، تلاشی برای منحرف کردن افکار عمومی آمریکا از گزارش 'رابرت مولر' بازرس ویژه تحقیقات درباره دخالت روسیه در انتخابات ریاست جمهوری 2016 می دانند.
نگرانی‎حزب‎کارگرانگلیس‎نسبت‎به‎ازدست‎دادن‎حامیانش

نگرانی‎حزب‎کارگرانگلیس‎نسبت‎به‎ازدست‎دادن‎حامیانش

رهبر حزب کارگر در پارلمان اروپایی و سایر مقام‌های ارشد اروپایی به رهبر حزب کارگر انگلیس هشدار داده‌اند که اگر از دومین همه پرسی در مانیفست خود برای انتخابات ماه آتی اتحادیه اروپا حمایت نکند، میلیون‌ها تن از رأی دهندگان مخالف بریگزیت خود را از دست می‌دهد.
حملات‎سایبری‎به‎اکوادورپس‎ازبازداشت‎آسانژ

حملات‎سایبری‎به‎اکوادورپس‎ازبازداشت‎آسانژ

اکوادور که از اعطای پناهندگی به روزنامه نگار استرالیائی منصرف شده، روز گذشته- شنبه- اعلام کرد که از زمان بازداشت وی مورد حملات سایبری قرار گرفته اما این حملات بر سایت‌های دولتی این کشور تأثیر نداشته است.
آرشیو
جدیدترین اخبار شهرداری تهران
آرشیو