عبدالرضا رحیمی،پژوهشگر و تهران‌شناس
کد خبر: ۴۲۸۳۲
تاریخ انتشار: ۳۴ : ۱۰ - ۰۶ خرداد ۱۳۹۶
  دیگر مدتهاست که تصمیم گرفته ام به هر بنای قدیمی و یا محله قدیمی که می رسم یا تصویرش را در خاطرم ثبت کنم. حالا دیگر باید خیلی از محله ها و کوچه ها و خانه ها را فقط به حافظه سپرد چون ممکن است فردا دوباره به سراغ آن محله، خیابان و یا کوچه بروی و ببینی که بلودوزر به جانش افتاده و یا در به جای آن ساختمان دیگری در حال ساخت است. مگر همین اتوبان امام علی (ع) نبود که  دهان باز کرد و خیلی از خانه ها و کوچه ها را بلعید. مگر اتوبان های دیگر نبودند که برای باز شــدن جای ماشین ها حیاط را از خانه ها گرفتند و به جایش در شاخ آسمان قد کشیدند؟حالا چه تفاوتی می کند مردم تهران چه خاطره ای از یک میدان اصلی شــهر داشته باشند. میدانی که زمانی مردم از روی شکل و شمایلش می شناختنش نه اســم...... و رسمش.شاید خیلی از پیرمردها و پیرزن ها میدان ولیعصر را با همان شکل و منظر سابق می شناختند و حالا اگر دوباره به این میدان بروند تفاوت آن را با میدان های دیگر حس نکنند. اصلا چه فرقی می کند که میدان منیریه بیاید سر جای میدان ولیعصر بشیند یا برعکس. حالا دیگر فرقــی ندارد چون هویت آن محله و ارتباطش با میدان اصلی محل از بین رفته اســت. دیر نشده است شاید روزی برسد که بگویند میدان آزادی فضای زیادی از شهر را گرفته است و مساحت چمن دور تا دور برج بسیار زیاد است باید آن را کوچکتر کرد تا جای رفت و آمد ماشــین ها بیشتر شود و مردم آسوده تر. میدان انقلاب هم همینطور میدانی که قرار بود نماد انقلاب در پایتخت باشد حالا تنها با یک بنر، بزک می شود و تمام. چون قرار است مترو از زیر میدان رد شود. اصلا گاهی خوب است وسط میدان بایستی و وقتی مترو از زیر آن رشد لرزش میدان را حس کنی همین می شود که پی می بری چرا خاطره میدان انقلاب از یادها رفته است. از چند نفر بپرسید آیا یادشان می آید میدان انقلاب چه شکلی داشت؟ خاطره میدان های اصلی شــهری که حتی اگر چندین سال در آن زندگی کرده باشیم با ساخت و سازهایی که تمامی ندارند از ذهن ها می رود و جایش را یا به برج های تجاری می دهد و یا به پروژه های موقتی که بعد از چندین سال  طراحی چندباره آنها فقط هزینه صرف می کند و بس. در آخر هم مردم شهر می مانند و میدان های انقلاب، ولیعصر و یا منیریه بی خاطره.
نام:
ایمیل:
* نظر:
جدیدترین اخبار
پربازدید
پربحث